OMG mijn eerste concert in een arena

Please follow and like us:
onpost_follow 12

In een leven zijn er veel eerste keren. En de laatste paar jaar heb ik al veel gedaan dat ik voorheen niet mocht doen. In de Boodschap was het meeste entertainment verboden omdat het van de Duivel kwam. Klappen en juichen was afgoden aanbidden. Wereldse muziek was verboden terrein. Ik vertel meer over muziek in mijn blogpost Ik verloor mijn muziek, waar  zal ik beginnen?.

Maar eindelijk kan ik nog een ding toevoegen aan mijn “eerste keer” lijst. Afgelopen weekeinde ben ik samen met mijn dochter Nathalie naar mijn eerste concert geweest. Nathalie is al heel lang een grote fan van Twenty One Pilots. Al maanden praten we erover en we keken uit naar het concert. En eindelijk kwam de dag dat we reisden met het vliegtuig en brachten we het weekend door in Oslo om naar het arena-concert te gaan.

Het plezier begon toen we terugkwamen van het winkelen in Oslo Centrum. Het concert zou plaatsvinden in de Telenor Arena in Fornebu en we logeerden in het hotel aan de overkant van de straat. We moesten eerst de trein nemen vanuit Oslo Central en daarna de bus terug naar het hotel. Terwijl we op de bus wachtten begonnen de fans groep voor groep te verschijnen. Gekleed in groen, zwart en geplakt met gele ducttape. Er was geen fout aan te maken .. dit waren de fans. Ze waren allemaal zo opgewonden en gelukkig, je kon de energie voelen en gaf ons de vlinders in de buik.

Nathalie zorgde ervoor dat ik me als een echte fan kleedde. Ze leende me een van haar fan-t-shirts, vertelde me om een ​​zwarte spijkerbroek te dragen en gele ducttape op de juiste plaatsen te plakken. Als je meer wilt weten over het geheim achter de gele tape, kun je het op PopBuzz lezen.



Het concert was geweldig. Ze hebben echt een goede show gemaakt. Ik heb nog nooit zoveel mensen op één plek gezien samen, ook al was het maar de helft van de arena wat in gebruik was. Het was zo leuk om de menigte te zien springen en met hun armen op en neer te zwaaien, allemaal op het ritme van de muziek. Je kon de energie voelen. Het gaf zo’n geweldig gevoel om Nathalie daar te zien zitten met sprankelende ogen, kijkend naar haar favoriete band en alle liedjes met ze meezong. Ik voelde me zo gelukkig en vrij. En nee ik heb geen oordopjes gebruikt, zelfs niet als het hoge muziek was en het 2 uur duurde voordat mijn gehoor weer normaal was. Maar het was het allemaal waard.

Please follow and like us:
onpost_follow 12

Published by

Sharon

Geboren: maart 1980 in een klein stadje in Nederland. Woon momenteel in Noorwegen. Opgegroeid van af de geboorte in een strikt Christelijk sekte. Brak uit in 2013. In mijn blog-posten wil ik vertellen hoe het is om op te groeien in een strikte en gesloten gemeenschap. Wat een impact religie heeft gemaakt in mijn leven en hoe mijn leven nu is.

Leave a Reply

avatar
  Subscribe  
Abonneren op