Wij en zij mentaliteit: Wij waren de uitverkoren, zij waren op weg naar de hel

Please follow and like us:
onpost_follow 12

Toen ik opgroeide in de sekte, wist ik al vanaf heel jongs aan dat ik anders was in vergelijking met alle andere kinderen in mijn buurt. Ik was anders gekleed, we hadden geen tv en luisterden niet naar de radio, behalve de Evangelische omroep en het nieuws. Ik had wat vrienden, maar ik voelde me altijd alleen en als het lelijke eendje. Ik weet niet echt waarom rokken en jurken als netjes beschouwd werden en broek als herenkleding wat niet geschikt was voor een dame. Terwijl ik altijd moest uitkijken hoe ik zat. Dat de wind niet mijn rok opwaaide. Ik heb op school meegemaakt dat jongens op de grond gingen liggen om onder mijn rok te kijken. Het maakte fietsen tot een strijd om de rok omlaag te houden, en niet de knieën te laten zien of de rok/jurk niet tussen het wiel te raken. Als ik er nu aan denk, voelde ik me nooit veilig.

Scholen waren van de duivel. Ze probeerden onze kinderen te hersenspoelen en van ons te nemen.

Ik weet dat sommige ouders  hun kinderen thuis hielden en zelf onderwezen zodat ze ze niet aan de wereld hoefden blootgesteld te worden. Het naar school gaan was deze constante strijd tegen het systeem. Zelfs al ging ik naar een Christelijke school, ik weet niet hoe vaak ik op het kantoor van de direkteur zat, gedwongen door mijn ouders om te klagen over wat ze ons in onze boeken leerden. Sommige schoolprojecten en activiteiten mocht ik niet aan mee doen. Zoals wanneer ze een muziekproject hadden met dans of een schoolkamp. Terwijl alle anderen vrienden maakten werd ik buitengesloten omdat ik nooit toestemming had gekregen om mee te doen.

Vriendjes buiten de sekte waren niet toegestaan. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik een normale tiener kon zijn. Het was moeilijk om geen vriendje op school te hebben toen al mijn vrienden er een hadden. Het was moeilijk toen ik verliefd was en er niet naar mocht handelen. Toen ik 14 was, kreeg ik mijn eerste vriendje. Het duurde 2 weken, denk ik. Ik moest liegen en de relatie verbergen. Ik voelde me zo smerig en schuldig, zelfs als we nooit kusten (aanraking was niet toegestaan ​​en zelfs geen hand vasthouden). En toen mijn ouders erachter kwamen omdat iemand van school iets tegen mijn tante had gezegd en zij naar mijn ouders ging, was het alsof ik het ergste had gedaan dat ik kon doen. Het was zoveel drama, zoveel pijn dat het me bijna verwoestte.

Om zo anders te zijn geeft je het gevoel dat je er niet bij hoort. Ik voelde me zo geïsoleerd en zo eenzaam. De enige plaats waar ik gelukkig was en me niet alleen voelde, was in de kerk. Als je samen bent met degenen die hetzelfde geloven, kleden en je gedragen zoals je zelf, dan voel je je echt verbonden. En het geeft je deze identiteit. Een plek waar je bij hoort.

Het was leuk om naar de jeugdkampen te gaan die door een Boodschapgemeente waren georganiseerd. Ik hoefde ze niet te vertellen “Het spijt me dat ik niet mag meedoen”. Maar het voedde ook de ‘wij en zij’-mentaliteit.

Wij en zij mentaliteit worden sterker wanneer de predikant divisie vanaf de preekstoel predikt.

Het was altijd ons tegen de rest van de wereld. Wij waren degenen die de waarheid hadden. Wij waren die speciale groep mensen die in de opname zou gaan terwijl de rest van de wereld de achtergebleven christenen zou vervolgen en het in een hel zou veranderen.

Ze lieten ons neerkijken op de rest van de mensen. En we zouden het respect voor anderen verliezen. We zouden commentaar geven op hun kleding, de manier waarop ze leefden. De films die ze keken. De muziek waar ze naar luisterden. Mensen als Elvis Presley en Michael Jackson waren agenten van de hel. Ze zouden al hun fans met zich meenemen naar de hel.

Wij waren de koningen en koninginnen. We zouden de hemel regeren. De andere christenen die hun leven moesten geven voor Christus in de verdrukking, zouden onze dienaren zijn. De rest van de wereld was gedoemd en zou naar de hel gaan. Ze waren niet veel waard in onze ogen. Het maakte niet uit of je een aardige persoon bent. Dat je de mensen om je heen liefhebt en steunt. Als je niet hetzelfde gelooft als zij, ben je verloren. En ze kunnen in principe doen wat ze willen, om vergeving vragen en alles zal worden vergeven en ze zullen weer deel uitmaken van die speciale groep. Veel corruptie en seksueel misbruik werden verborgen. Mensen die er tegen opstonden, werden er buiten gesloten.

Ze zouden tegen de autoriteiten prediken. Zij waren onze vijanden. Ze willen onze kinderen van ons afpakken, omdat we geprobeerd hebben hen te isoleren van hun wereldse invloed. We konden de politie of banken niet vertrouwen. We zouden volledig van ons geld worden afgesneden, zodat we niet konden kopen of verkopen zonder het merkteken van het beest. Ze zouden ons verwarren om ons bang te maken voor autoriteiten en ons veilig te laten voelen en speciaal deel uit te maken van die speciale groep.

Die “wij en zij” mentaliteit, ik zie het overal. Landen, extremisten, terroristen, mensen die oog in oog staan ​​met hun wapens gereed. Wanneer de ene mens zich beter begint te voelen dan de andere, creëert hij deze gevaarlijke situaties waarin zelfs levens verloren gaan. Als terreur toeslaat, voelt het alsof de wereld gek is. De mensheid is verloren. Maar het is nooit te laat om dingen om te draaien.

Wij als mensen moeten bij elkaar staan. Hand in hand, ongeacht waar we vandaan komen of welke religie we hebben. Ga naar elkaar als mensen kijken in plaats van ons in verschillende groepen te verdelen. We moeten onze kinderen leren hoe ze elkaar moeten respecteren en hoe ze vreedzaam naast elkaar kunnen leven. Hhopen en bidden dat de nieuwe generatie niet dezelfde fouten zullen maken als wij. De wereld is wat we ervan maken en we hebben meer macht dan we ons er van bewust zijn.

Ik denk dat ieder mens een verlangen van binnen heeft om geluk te vinden en van het leven te genieten. En dat is een van de dingen die ons allemaal met elkaar verbindt en er zou geen behoefte hoeven te bestaan voor verdeeldheid.

Andere blog berichten van mij:

Vrijheid van Godsdienst en het dilemma

Children should be free

7 tekenen van spirituele mishandeling

Spirituele mishandeling: Ze volgden wanneer ik mijn menstruatie had

Spirituele mishandeling: Niet alle misbruik is fysisch

Verloren en gevonden

Please follow and like us:
onpost_follow 12

Leave a Reply

avatar
  Subscribe  
Laat het mij weten wanneer er